Άσε με να σου πω κάτι που μου συνέβη.
Ήμουν στη Θεσσαλονίκη. Ένα τουρνουά σκάκι.
Στέκομαι σ' έναν διάδρομο. Μυρίζει καφέ και κιμωλία.
Δίπλα μου, μια μητέρα. Κοιτάζει μια πόρτα.
Πίσω από εκείνη την πόρτα είναι η κόρη της, έτοιμη να καθίσει απέναντι σε μια σκακιέρα και να κριθεί.
Και τότε μου λέει κάτι. Σιγά, σαν να μην ήθελε να το ακούσει κανείς άλλος.
«Ξέρεις τι με ρώτησε πριν μπει μέσα;»
Κάνω μια παύση.
«Μ’ αγαπάς κι όταν χάνω;»Η ερώτηση που αναγνώρισα αμέσως
Γιατί αναγνώρισα την ερώτηση.
Σταμάτησα να αναπνέω. Όχι γιατί ξαφνιάστηκα. Γιατί αναγνώρισα την ερώτηση.
Την είχα κάνει κι εγώ. Απλώς ποτέ δυνατά.
Ίσως την ξέρεις κι εσύ. Όχι από σκάκι. Από κάπου αλλού. Μια αξιολόγηση, μια σκηνή, μια σχέση όπου προσπαθούσες να κερδίσεις κάτι που έπρεπε να είναι ήδη δικό σου.
Η απάντηση έγινε τραγούδι.
Μερικές φορές γράφουμε επειδή έχουμε κάτι να πούμε. Κι άλλες, επειδή μια ερώτηση δεν μας αφήνει να φύγουμε.
Εκείνο το βράδυ κάθισα και έγραψα.
Εκείνο το βράδυ κάθισα και έγραψα την απάντηση. Σ' ένα τραγούδι. Στα αγγλικά — γιατί τότε πίστευα πως δεν μπορούσα να γράψω συναίσθημα στα ελληνικά. Παράξενο, αφού η οικογένεια ήταν Ελληνίδα ως το κόκαλο.
Το τραγούδι έλεγε μία μόνο πρόταση.
Οι άνθρωποι που αγαπάμε χρειάζονται να το ακούν.
Να τι νομίζω πως κάνουμε λάθος, όλοι μας. Υποθέτουμε πως οι άνθρωποι που αγαπάμε το ξέρουν ήδη. Σκεφτόμαστε: το ξέρουν, δεν χρειάζεται να το πω. Αλλά δεν είναι αλήθεια.
Χρειάζεται να το ακούμε. Όχι μία φορά. Ξανά και ξανά.
Γι' αυτό, μην αφήσεις άλλη μέρα να περάσει υποθέτοντας. Πες το δυνατά.
Σ' αγαπώ. Σε βλέπω. Σε εκτιμώ.
Έχεις σημασία για μένα — όχι για ό,τι κάνεις, όχι για ό,τι καταφέρνεις. Μόνο επειδή υπάρχεις.
Η Νεφέλη, μέσα στη μελωδία.
Το Reel περιέχει ένα μέρος από το τραγούδι. Η ιστορία δεν τελειώνει στις λέξεις — κάποια πράγματα τα καταλαβαίνεις μόνο όταν τα ακούσεις.
Άνοιξέ το στο InstagramΉταν αλήθεια. Απλώς φορούσε τα λάθος ρούχα.
Πέρασε ένας χρόνος. Το ξανάκουσα. Κάτι δεν κάθιζε πια. Ήταν αλήθεια — απλά φορούσε τα λάθος ρούχα. Το ξαναέγραψα. Ίδια αλήθεια. Αυτή τη φορά στα ελληνικά.
Και τότε κάτι κινήθηκε που η αγγλική εκδοχή δεν είχε αγγίξει ποτέ.
Δεν ήταν καλύτερη μετάφραση. Ήταν η ίδια αγάπη, μιλώντας επιτέλους τη γλώσσα που καταλαβαίνει η καρδιά τους.
Να η αλήθεια που κράτησα απ' όλο αυτό, σαν μικρή πέτρα στην τσέπη μου:
από όλη την ιστορία
Κανείς δεν σε αγάπησε επειδή κέρδισες. Και κανείς δεν θα σταματήσει να σ' αγαπάει επειδή θα χάσεις.Το σκορ αλλάζει. Η αγάπη, όχι.
Έχεις κι εσύ κάποιον σαν κι αυτόν;
Ίσως είναι το παιδί σου, πριν από έναν αγώνα. Ίσως εσύ, πριν από κάτι που φοβάσαι. Αν υπάρχει κάποιος που χρειάζεται να τ' ακούσει αυτό — όχι σε λόγια, σε τραγούδι — φτιάχνω ένα γι' αυτόν.
ΞΕΚΙΝΑ το τραγούδι του