Γιατί ξεκίνησα να γράφω
τραγούδια για αγνώστους.

Μεγάλωσα σε έναν τόπο όπου το να λες δυνατά τα όνειρά σου μπορούσε να σε κάνει αντικείμενο κοροϊδίας. Τα είπα ούτως ή άλλως — ήθελα να γνωρίσω τον κόσμο — και το έκανα: χρόνια δουλειάς σε κρουαζιερόπλοια, χτίζοντας μια ζωή από το μηδέν, μια χώρα τη φορά.

Κάπου στην πορεία έγινα μητέρα, και όλα όσα νόμιζα ότι ήξερα για το θάρρος ξαναγράφτηκαν. Έμαθα ότι το πιο μεγάλο δώρο που μπορώ να δώσω στους ανθρώπους που αγαπώ δεν είναι μια μεγάλη χειρονομία — είναι το να νιώσουν πραγματικά ότι τους βλέπω. Μια ανάμνηση που λέγεται δυνατά. Ένα συναίσθημα που παίρνει επιτέλους λέξεις.

Ακριβώς αυτό κάνει ένα προσωποποιημένο τραγούδι, και γι' αυτό ξεκίνησα το Studio by Maggie. Σε κάθε παραγγελία, κάνω την ίδια ερώτηση που κάποτε χρειαζόμουν να μου κάνει κάποιος: ποιο είναι το ένα αληθινό πράγμα που θέλεις να ξέρει αυτός ο άνθρωπος; Μετά γράφω μέχρι να το βρω, και το μετατρέπω σε κάτι που ακούγεται ξανά και ξανά.

Αυτό δεν είναι ένα πάρεργο ούτε ένα εργοστάσιο έτοιμων προτύπων. Είναι αυτό για το οποίο άφησα τα πάντα, γιατί πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος αξίζει τουλάχιστον ένα τραγούδι που θα μπορούσε να ανήκει μόνο σε εκείνον.

Δεν το ήξερα τότε, αλλά τα χρόνια που έζησα μακριά — αλλάζοντας χώρες, μαθαίνοντας νέες γλώσσες, χτίζοντας μια ζωή σε τόπους που δεν ήταν αρχικά δικοί μου — με έμαθαν κάτι που σήμερα είναι στη ρίζα της δουλειάς μου: πόσο βαραίνει μια μικρή λεπτομέρεια όταν κάποιος τη θυμάται. Ένα τραγούδι που τραγουδούσε η γιαγιά σου. Μια φράση που έλεγε πάντα ο μπαμπάς σου. Το όνομα ενός χωριού που δεν υπάρχει πια σε κανέναν χάρτη εκτός από τη μνήμη σου. Όταν ζεις μακριά από ανθρώπους και μέρη που αγαπάς, αυτές οι λεπτομέρειες γίνονται πολύτιμες με έναν τρόπο που δεν καταλαβαίνεις παρά μόνο αφού τις έχεις χάσει για λίγο.